“นางสาวมืด” กะเทยยอดกตัญญู จากลูกที่ไม่เคยถูกคาดหวัง กลายเป็นเสาหลักของครอบครัว

วันนี้เราขอนำเสนอเรื่องราวของ “นางสาวมืด” กะเทยยอดกตัญญู จากลูกที่ไม่เคยถูกคาดหวัง กลายเป็นเสาหลักของครอบครัว


ถ้าไม่มีพ่อแม่ หนูก็ไม่มีชีวิตจนถึงทุกวันนี้กว่าเค้าจะเลี้ยงเรามาจนโต ถึงหนูจะเหนื่อย แต่ก็จะสู้ ไม่ยอมท้อถอย เพราะยังไงเค้าก็เป็นพ่อแม่ของเรา.

จากลูกที่ไม่เคยถูกตั้งความหวังกลายเป็นความหวังเดียวของบ้าน

เรียกได้ว่าเป็นเรื่องราวที่น่ายกย่องและอยากบอกต่อจริงๆ ค่ะสำหรับ รายการ “คนค้นคน” ตอน “นางสาวมืด หัวใจสว่าง” กัีบเรื่องราวที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตของเรานั้นไม่ได้แย่อย่างที่คิด ยังมีคนที่ลำบากกว่าเราอีกมากมาย ยกตัวยอย่างเช่น พี่มืด โดนตอนกลางวันจะขายข้าวเกรียบ ตอนกลางคืนก็เก็บขยะมาขาย ในบางครั้งที่ไม่มีเงิน ก็ถึงขนาดที่จะต้องทานอาหารภายในถังขยะ ที่ยังพอทานได้อยู่ เพื่อที่จะเก็บเงินให้พ่อกับแม่กินข่าว ว่าแล้วเราไปดูประวัติของพี่มืดกันค่ะ ว่าเธอได้สู้ชีวิตและทำเพื่อพ่อแม่มากขนาดไหน

มืด-ประเสริฐ สิงห์ลอ กะเทยวัย 39 ปี แม่ค้าขายข้าวเกรียบอยู่ในตลาดสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย มืดเป็นลูกคนโตในบรรดาพี่น้อง 6 คน พ่อประกอบชีพเป็นพนักงานกวาดขยะ ส่วนแม่รับจ้างทั่วไป

แต่เมื่อ 2 ปีที่แล้ว หลังจากพ่อเกษียณ ก็ป่วยเป็นอัมพาตทำงานไม่ได้ แม่ก็ต้องมาดูแลพ่อ ไม่สามารถไปรับจ้างได้ มืดในฐานะลูกชายคนโต จึงต้องกลายมาเป็นเสาหลักของครอบครัว…จากลูกที่ไม่เคยถูกตั้งความหวัง กลายมาเป็นความหวัง และเป็นเพียงความหวังเดียวของบ้าน

ในอดีตพ่อของมืดไม่ยอมรับที่มืดเป็นกะเทย ทั้งดุด่าและตีลูกคนนี้ แต่พี่มืดก็ไม่เคยโกรธ ในทางกลับกัน เขาพยายามที่จะทำงานหาเงิน เพื่อให้พ่อแม่ได้มีกินมีใช้ ทำงานหนักหามรุ่งหามค่ำ

เดินหาบข้าวเกรียบขายวันละหลายสิบกิโล ตั้งแต่เช้าจนเย็น ตกค่ำก็ตระเวนเก็บของเก่าขาย บางครั้งก็ไปรับจ้างตัดหญ้า รับจ้างทำความสะอาดบ้านคนอื่น ยอมอดเพื่อให้พ่อแม่อิ่ม ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เงิน ขณะที่พี่น้องคนอื่น แยกย้ายไปมีครอบครัว…จากลูกที่พ่อไม่ยอมรับ

ทุกวันนี้ความดีและความกตัญญูของมืด ทำให้พ่อยอมรับในตัวตนของเขา ซึ่งถึงแม้ภายนอกรูปร่างผิวพรรณของพี่มืดจะดำคล้ำ ผอมแห้ง แตกต่างจากกะเทยทั่วไป ที่จะมีผิวพรรณผุดผ่อง แต่งกายสะอาดสะอ้าน แต่ว่าข้างในจิตใจของพี่มืดบริสุทธิ์และมีความกตัญญูเป็นอย่างยิ่ง

“หนูก็คิดว่าถ้าเราทำความดี พ่อกับแม่คงจะเห็นใจเรา หนูก็ทำความดีมาตลอด ช่วยเหลือเขา หาเงินหาทองให้เขา แต่ก็คิดไม่ออกว่าจะทำยังไงดี ให้พ่อแม่รับได้ที่หนูเป็นกะเทย

แม้ว่าหนูจะทำงานกลับดึก ๆ เพื่อหาเงินมาให้พ่อ แต่เวลาส่งเงินให้พ่อ พ่อก็ไม่ยอมพูดด้วย มีแต่แม่ที่รับได้และคอยปลอบใจ หนูก็บอกพ่อว่าไม่เป็นไร ถึงพ่อจะเกลียดหนู หนูก็ต้องสู้ เพราะหนูเป็นลูกพ่อ ยังไงหนูก็ไปอยู่กับใครไม่ได้หรอก ขอกลับมาอยู่นี่แหละ”

“ทำงานอะไรหนูก็ทนได้ ขอให้มีเงินมีทองก็พอแล้ว ก็ให้มีข้าวมีกับข้าวกินวัน ๆ ก็พอแล้ว บางครั้งให้พ่อกับแม่กินก่อนแล้วหนูกินทีหลัง ก็ยอมได้”

“บอกตรง ๆ ว่าบางทีเจอขนมเก่า ๆ ในถังขยะ ยังเคยเอามานั่งกินเลย มัวอายหนูก็อดตาย”

Facebook Comments
Close